Reanimeren wel of niet?

Niet-reanimerenpenning & Veiligheid

Een niet-reanimerenpenning is een officiële wilsverklaring waarmee iemand kenbaar maakt niet gereanimeerd te willen worden. Het is belangrijk om te begrijpen dat EHBO’ers en BHV’ers in noodsituaties direct moeten handelen. Zij hebben geen tijd om te zoeken naar documenten of te overleggen over iemands wens: hun eerste taak is levens redden.

Omdat zij niet bevoegd zijn om te beslissen over leven of dood, zijn er duidelijke richtlijnen:

  1. Altijd starten met reanimatie – Als hulpverlener ben je verplicht hulp te bieden. Het niet verlenen van eerste hulp kan zelfs strafbaar zijn.
  2. Alleen een penning telt – Een niet-reanimerenpenning die om de hals hangt is de enige geldige en direct herkenbare wilsverklaring. Zonder penning moet gereanimeerd worden.
  3. Geen tijd voor zoeken – Er is geen ruimte om zakken te controleren of te wachten op familieleden. Elke seconde telt.
  4. Communicatie met omstanders – Leg uit dat er onmiddellijk gehandeld moet worden.
  5. Besluitvorming in ziekenhuis – Stoppen met behandelen kan alleen door medisch specialisten in een ziekenhuis worden besloten.
  6. Aansprakelijkheid – Mocht er achteraf een juridische procedure volgen, dan wordt gekeken naar de intentie en professionele afweging van de hulpverlener. In de praktijk leidt dit zelden tot veroordeling.
  7. Risico bij niet-handelen – Een slachtoffer dat wél gereanimeerd wil worden, zou kunnen overlijden door te lang wachten.

Relatie met Veiligheid

Deze richtlijnen waarborgen veiligheid op drie niveaus:

  • Voor de patiënt: De kans op overleven blijft zo groot mogelijk.
  • Voor de hulpverlener: Duidelijke regels beschermen hen tegen juridische gevolgen.
  • Voor de samenleving: Het voorkomt discussie of vertraging tijdens levensreddende situaties.

Wil je meer weten?

Aansprakelijkheid van hulpverleners

Niet-reanimerenpenning aanvragen

Richtlijnen voor EHBO/BHV